Şiir 21
Vixque manu pigra totiens infusa resurgunt
Lumina, vix moto corripit igne faces.
160
Saepe coronatis stillant unguenta capillis
Et trahitur multo splendida palla croco.
Cum tetigit limen, lacrimas mortisque timorem
Cernit et a cultu multa remota suo,
Et pudet in tristi laetum consurgere turba,
Quique erat in palla, transit in ora rubor.
Proicit ipse sua deductas fronte coronas,
165
Spissaque de nitidis tergit amoma comis;
At mihi, vae miserae! torrentur febribus artus
Et gravius iusto pallia pondus habent,
170
Nostraque plorantes video super ora parentes,
Et face pro thalami fax mihi mortis adest.
Parce laboranti, picta dea laeta pharetra,
Daque salutiferam iam mihi fratris opem.
Turpe tibi est, illum causas depellere leti,
175
Te contra titulum mortis habere meae.
Numquid, in umbroso cum velles fonte lavari,
Inprudens vultus ad tua labra tuli,
