Şiir 20
Ignoras tua iura; voca! cur arguor absens?
Iamdudum dominae more venire iube.
80
Ipsa meos scindas licet imperiosa capillos,
Oraque sint digitis livida nostra tuis.
Omnia perpetiar; tantum fortasse timebo,
Corpore laedatur ne manus ista meo.
Sed neque conpedibus nec me conpesce catenis —
85
Servabor firmo vinctus amore tui!
Cum bene se quantumque voles satiaverit ira,
Ipsa tibi dices: 'quam patienter amat!'
Ipsa tibi dices, ubi videris omnia ferri:
'Tam bene qui servit, serviat iste mihi!'
90
Nunc reus infelix absens agor, et mea, cum sit
Optima, non ullo causa tuente perit.
Hoc quoque — quantumvis sit scriptum iniuria nostrum,
Quod de me solo, nempe, queraris, habes.
Non meruit falli mecum quoque Delia; si non
95
Vis mihi promissum reddere, redde deae.
Adfuit et vidit, cum tu decepta rubebas,
Et vocem memori condidit aure tuam.
