Şiir 2
Et tamen expecto — redeas modo serus amanti,
Ut tua sit solo tempore lapsa fides!
Quid precor infelix? te iam tenet altera coniunx
Forsitan et, nobis qui male favit, amor;
Iamque tibi excidimus, nullam, puto, Phyllida nosti.
105
Ei mihi! si, quae sim Phyllis et unde, rogas —
Quae tibi, Demophoon, longis erroribus acto
Threicios portus hospitiumque dedi,
Cuius opes auxere meae, cui dives egenti
Munera multa dedi, multa datura fui;
110
Quae tibi subieci latissima regna Lycurgi,
Nomine femineo vix satis apta regi,
Qua patet umbrosum Rhodope glacialis ad Haemum,
Et sacer admissas exigit Hebrus aquas,
Cui mea virginitas avibus libata sinistris
115
Castaque fallaci zona recincta manu!
Pronuba Tisiphone thalamis ululavit in illis,
Et cecinit maestum devia carmen avis;
Adfuit Allecto brevibus torquata colubris,
Suntque sepulcrali lumina mota face!
120