Thesauros Literature elegy Epistulae

Epistulae

Epistulae Ovid 43 B.C.-17 or 18 A.D

Şiir 2

 
Et tamen expecto — redeas modo serus amanti,
 
Ut tua sit solo tempore lapsa fides!
 
Quid precor infelix? te iam tenet altera coniunx
 
Forsitan et, nobis qui male favit, amor;
 
Iamque tibi excidimus, nullam, puto, Phyllida nosti. 105
 
Ei mihi! si, quae sim Phyllis et unde, rogas —
 
Quae tibi, Demophoon, longis erroribus acto
 
Threicios portus hospitiumque dedi,
 
Cuius opes auxere meae, cui dives egenti
 
Munera multa dedi, multa datura fui; 110
 
Quae tibi subieci latissima regna Lycurgi,
 
Nomine femineo vix satis apta regi,
 
Qua patet umbrosum Rhodope glacialis ad Haemum,
 
Et sacer admissas exigit Hebrus aquas,
 
Cui mea virginitas avibus libata sinistris 115
 
Castaque fallaci zona recincta manu!
 
Pronuba Tisiphone thalamis ululavit in illis,
 
Et cecinit maestum devia carmen avis;
 
Adfuit Allecto brevibus torquata colubris,
 
Suntque sepulcrali lumina mota face! 120
← Önceki Şiir 2 · 6 / 8 Sonraki →

nav.navigate

nav.identity

common.settings

common.language
TR EN
common.theme