Şiir 19
Quem postquam bibulis inlisit fluctus harenis,
Unda simul miserum vitaque deseruit.
Quidquid id est, timeo; nec tu mea somnia ride
Nec nisi tranquillo bracchia crede mari!
Si tibi non parcis, dilectae parce puellae,
205
Quae numquam nisi te sospite sospes ero!
Spes tamen est fractis vicinae pacis in undis;
Tu placidas toto pectore finde vias!
Interea nanti, quoniam freta pervia non sunt,
Leniat invisas littera missa moras.
210