Şiir 18
At quanto mallem, quam scriberet, illa nataret,
Meque per adsuetas sedula ferret aquas!
Aptior illa quidem placido dare verbera ponto;
Est tamen et sensus apta ministra mei.
Septima nox agitur, spatium mihi longius anno,
25
Sollicitum raucis ut mare fervet aquis.
His ego si vidi mulcentem pectora somnum
Noctibus, insani sit mora longa freti!
Rupe sedens aliqua specto tua litora tristis
Et, quo non possum corpore, mente feror.
30
Lumina quin etiam summa vigilantia turre
Aut videt aut acies nostra videre putat.
Ter mihi deposita est in sicca vestis harena;
Ter grave temptavi carpere nudus iter —
Obstitit inceptis tumidum iuvenalibus aequor,
35
Mersit et adversis ora natantis aquis.
At tu, de rapidis inmansuetissime ventis,
Quid mecum certa proelia mente geris?
In me, si nescis, Borea, non aequora, saevis!
Quid faceres, esset ni tibi notus amor?
40
