Şiir 17
Utque favet Cytherea tibi, quia vicit habetque
Parta per arbitrium bina tropaea tuum,
Sic illas vereor, quae, si tua gloria vera est,
Iudice te causam non tenuere duae;
Nec dubito, quin, te si prosequar, arma parentur.
245
Ibit per gladios, ei mihi! noster amor.
An fera Centauris indicere bella coegit
Atracis Haemonios Hippodamia viros —
Tu fore tam iusta lentum Menelaon in ira
Et geminos fratres Tyndareumque putas?
250
Quod bene te iactes et fortia facta loquaris,
A verbis facies dissidet ista tuis.
Apta magis Veneri, quam sunt tua corpora Marti.
Bella gerant fortes, tu, Pari, semper ama!
Hectora, quem laudas, pro te pugnare iubeto;
255
Militia est operis altera digna tuis.
His ego, si saperem pauloque audacior essem,
Uterer; utetur, siqua puella sapit —
Aut ego deposito sapiam fortasse pudore
Et dabo cunctatas tempore victa manus.
260
