Epistulae

←

Epistulae Ovid 43 B.C.-17 or 18 A.D

Bölümler

Şiir 1 1–116 Şiir 2 1–148 Şiir 3 1–154 Şiir 4 1–176 Şiir 5 1–158 Şiir 6 1–164 Şiir 7 1–196 Şiir 8 1–122 Şiir 9 1–168 Şiir 10 1–150 Şiir 11 1–128 Şiir 12 1–212 Şiir 13 1–166 Şiir 14 1–132 Şiir 15 1–220 Şiir 16 1–378 Şiir 17 1–268 Şiir 18 1–218 Şiir 19 1–210 Şiir 20 1–242 Şiir 21 1–248

İngilizce Latince

Şiir 17

Dum loqueris mecum, dum nox sperata paratur,

Qui ferat in patriam, iam tibi ventus erit.

Cursibus in mediis novitatis plena relinques

Gaudia; cum ventis noster abibit amor.

An sequar, ut suades, laudataque Pergama visam 205

Pronurus et magni Laumedontis ero?

Non ita contemno volucris praeconia famae,

Ut probris terras inpleat illa meis.

Quid de me poterit Sparte, quid Achaia tota,

Quid gentes Asiae, quid tua Troia loqui? 210

Quid Priamus de me, Priami quid sentiet uxor,

Totque tui fratres Dardanidesque nurus?

Tu quoque, qui poteris fore me sperare fidelem,

Et non exemplis anxius esse tuis?

Quicumque Iliacos intraverit advena portus, 215

Is tibi solliciti causa timoris erit.

Ipse mihi quotiens iratus 'adultera!' dices,

Oblitus nostro crimen inesse tuum!

Delicti fies idem reprehensor et auctor.

Terra, precor, vultus obruat ante meos! 220

← Önceki Şiir 17 · 11 / 14 Sonraki →

nav.navigate

Symposion Agora CAT Silenos Khaire Kerameikos Publications Angelos Keryks Skolia nav.sepet nav.docs

nav.identity

common.settings

common.language

TR EN

common.theme