Şiir 16
Vel mihi virginitas esset libata, vel illud
Quod poterat salva virginitate rapi.
Da modo te, quae sit Paridis constantia, nosces;
Flamma rogi flammas finiet una meas.
Praeposui regnis ego te, quae maxima quondam
165
Pollicita est nobis nupta sororque Iovis;
Dumque tuo possem circumdare bracchia collo,
Contempta est virtus Pallade dante mihi.
Nec piget, aut umquam stulte legisse videbor;
Permanet in voto mens mea firma suo.
170
Spem modo ne nostram fieri patiare caducam,
Deprecor, o tanto digna labore peti!
Non ego coniugium generosae degener opto,
Nec mea, crede mihi, turpiter uxor eris.
Pliada, si quaeres, in nostra gente Iovemque
175
Invenies, medios ut taceamus avos;
Regna parens Asiae, qua nulla beatior ora est,
Finibus inmensis vix obeunda, tenet.
Innumeras urbes atque aurea tecta videbis,
Quaeque suos dicas templa decere deos.
180
