Şiir 14
Per mare, per terras cognataque flumina curris;
Dat mare, dant amnes, dat tibi terra viam.
Quae tibi causa fugae? quid tu freta longa pererras?
Non poteris vultus effugere ipsa tuos.
Inachi, quo properas? eadem sequerisque fugisque;
105
Tu tibi dux comiti, tu comes ipsa duci.
Per septem Nilus portus emissus in aequor
Exuit insana paelicis ora bove.
Ultima quid refero, quorum mihi cana senectus
Auctor? dant anni, quod querar, ecce, mei.
110
Bella pater patruusque gerunt; regnoque domoque
Pellimur; eiectos ultimus orbis habet.
De fratrum populo pars exiguissima restat.
115
Quique dati leto, quaeque dedere, fleo;
Nam mihi quot fratres, totidem periere sorores.
Accipiat lacrimas utraque turba meas!
En, ego, quod vivis, poenae crucianda reservor;
Quid fiet sonti, cum rea laudis agar
120
Et consanguineae quondam centensima turbae
Infelix uno fratre manente cadam?
