Şiir 14
Fert male cognatae iacturam mortis in uno
Et queritur facti sanguinis esse parum.
Abstrahor a patriis pedibus, raptamque capillis —
Haec meruit pietas praemia! — carcer habet.
Scilicet ex illo Iunonia permanet ira,
85
Cum bos ex homine est, ex bove facta dea.
At satis est poenae teneram mugisse puellam
Nec, modo formosam, posse placere Iovi.
Adstitit in ripa liquidi nova vacca parentis,
Cornuaque in patriis non sua vidit aquis,
90
Conatoque queri mugitus edidit ore
Territaque est forma, territa voce sua.
Quid furis, infelix? quid te miraris in umbra?
Quid numeras factos ad nova membra pedes?
Illa Iovis magni paelex metuenda sorori
95
Fronde levas nimiam caespitibusque famem,
Fonte bibis spectasque tuam stupefacta figuram
Et, te ne feriant, quae geris, arma, times,
Quaeque modo, ut posses etiam Iove digna videri,
Dives eras, nuda nuda recumbis humo.
100
