Şiir 14
Sed tamen experiar. modo facta crepuscula terris;
Ultima pars lucis primaque noctis erat.
Ducimur Inachides magni sub tecta Pelasgi,
Et socer armatas accipit ipse nurus.
Undique conlucent praecinctae lampades auro;
25
Dantur in invitos inpia tura focos;
Vulgus 'Hymen, Hymenaee!' vocant. fugit ille vocantis;
Ipsa Iovis coniunx cessit ab urbe sua!
Ecce, mero dubii, comitum clamore frequentes,
Flore novo madidas inpediente comas,
30
In thalamos laeti — thalamos, sua busta! — feruntur
Strataque corporibus funere digna premunt.
Iamque cibo vinoque graves somnoque iacebant,
Securumque quies alta per Argos erat —
Circum me gemitus morientum audire videbar;
35
Et tamen audibam, quodque verebar erat.
Sanguis abit, mentemque calor corpusque relinquit,
Inque novo iacui frigida facta toro.
Ut leni Zephyro graciles vibrantur aristae,
Frigida populeas ut quatit aura comas,
40
