Şiir 13
Hoc quoque, quod venti prohibent exire carinas,
125
Me movet — invitis ire paratis aquis.
Quis velit in patriam vento prohibente reverti?
A patria pelago vela vetante datis!
Ipse suam non praebet iter Neptunus ad urbem.
Quo ruitis? vestras quisque redite domos!
130
Quo ruitis, Danai? ventos audite vetantis!
Non subiti casus, numinis ista mora est.
Quid petitur tanto nisi turpis adultera bello?
Dum licet, Inachiae vertite vela rates!
Sed quid ago? revoco? revocaminis omen abesto,
135
Blandaque conpositas aura secundet aquas!
Troasin invideo, quae si lacrimosa suorum
Funera conspicient, nec procul hostis erit,
Ipsa suis manibus forti nova nupta marito
Inponet galeam Dardanaque arma dabit.
140
Arma dabit, dumque arma dabit, simul oscula sumet —
Hoc genus officii dulce duobus erit —
Producetque virum, dabit et mandata reverti
Et dicet: 'referas ista fac arma Iovi!'
