Thesauros Literature elegy Epistulae

Epistulae

Epistulae Ovid 43 B.C.-17 or 18 A.D

Şiir 12

 
Rideat et Tyrio iaceat sublimis in ostro —
 
Flebit et ardores vincet adusta meos! 180
 
Dum ferrum flammaeque aderunt sucusque veneni,
 
Hostis Medeae nullus inultus erit!
 
Quodsi forte preces praecordia ferrea tangunt,
 
Nunc animis audi verba minora meis!
 
Tam tibi sum supplex, quam tu mihi saepe fuisti, 185
 
Nec moror ante tuos procubuisse pedes.
 
Si tibi sum vilis, communis respice natos;
 
Saeviet in partus dira noverca meos.
 
Et nimium similes tibi sunt, et imagine tangor,
 
Et quotiens video, lumina nostra madent. 190
 
Per superos oro, per avitae lumina flammae,
 
Per meritum et natos, pignora nostra, duos —
 
Redde torum, pro quo tot res insana reliqui;
 
Adde fidem dictis auxiliumque refer!
 
Non ego te inploro contra taurosque virosque, 195
 
Utque tua serpens victa quiescat ope;
 
Te peto, quem merui, quem nobis ipse dedisti,
 
Cum quo sum pariter facta parente parens.
← Önceki Şiir 12 · 10 / 11 Sonraki →

nav.navigate

nav.identity

common.settings

common.language
TR EN
common.theme