Şiir 12
Exul, inops, contempta novo Medea marito
Dicit: an a regnis tempora nulla vacant?
At tibi Colchorum, memini, regina vacavi,
Ars mea cum peteres ut tibi ferret opem.
Tunc quae dispensant mortalia fila sorores
Debuerant fusos evoluisse meos.
Tum potui Medea mori bene! quidquid ab illo
5
Produxi vitam tempore, poena fuit.
Ei mihi! cur umquam iuvenalibus acta lacertis
Phrixeam petiit Pelias arbor ovem?
Cur umquam Colchi Magnetida vidimus Argo,
Turbaque Phasiacam Graia bibistis aquam?
10
Cur mihi plus aequo flavi placuere capilli
Et decor et linguae gratia ficta tuae?
Aut, semel in nostras quoniam nova puppis harenas
Venerat audacis attuleratque viros,
Isset anhelatos non praemedicatus in ignes
15
Inmemor Aesonides oraque adusta boum;
Semina iecisset totidem quot semina et hostes,
Ut caderet cultu cultor ab ipse suo!