Şiir 11
His mea muneribus, genitor, conubia donas?
Hac tua dote, pater, filia dives erit?
100
Tolle procul, decepte, faces, Hymenaee, maritas
Et fuge turbato tecta nefanda pede!
Ferte faces in me quas fertis, Erinyes atrae,
Et meus ex isto luceat igne rogus!
Nubite felices Parca meliore sorores,
105
Amissae memores sed tamen este mei!
Quid puer admisit tam paucis editus horis?
Quo laesit facto vix bene natus avum?
Si potuit meruisse necem, meruisse putetur —
A, miser admisso plectitur ille meo!
110
Nate, dolor matris, rabidarum praeda ferarum,
Ei mihi! natali dilacerate tuo;
Nate, parum fausti miserabile pignus amoris —
Haec tibi prima dies, haec tibi summa fuit.
Non mihi te licuit lacrimis perfundere iustis,
115
In tua non tonsas ferre sepulcra comas;
Non super incubui, non oscula frigida carpsi.
Diripiunt avidae viscera nostra ferae.
