Epistulae

←

Epistulae Ovid 43 B.C.-17 or 18 A.D

Bölümler

Şiir 1 1–116 Şiir 2 1–148 Şiir 3 1–154 Şiir 4 1–176 Şiir 5 1–158 Şiir 6 1–164 Şiir 7 1–196 Şiir 8 1–122 Şiir 9 1–168 Şiir 10 1–150 Şiir 11 1–128 Şiir 12 1–212 Şiir 13 1–166 Şiir 14 1–132 Şiir 15 1–220 Şiir 16 1–378 Şiir 17 1–268 Şiir 18 1–218 Şiir 19 1–210 Şiir 20 1–242 Şiir 21 1–248

İngilizce Latince

Şiir 11

Inruit et nostrum vulgat clamore pudorem,

Et vix a misero continet ore manus. 80

Ipsa nihil praeter lacrimas pudibunda profudi;

Torpuerat gelido lingua retenta metu.

Iamque dari parvum canibusque avibusque nepotem

Iusserat, in solis destituique locis.

Vagitus dedit ille miser — sensisse putares — 85

Quaque suum poterat voce rogabat avum.

Quid mihi tunc animi credis, germane, fuisse —

Nam potes ex animo colligere ipse tuo —

Cum mea me coram silvas inimicus in altas

Viscera montanis ferret edenda lupis? 90

Exierat thalamo; tunc demum pectora plangi

Contigit inque meas unguibus ire genas.

Interea patrius vultu maerente satelles

Venit et indignos edidit ore sonos:

'Aeolus hunc ensem mittit tibi' — tradidit ensem — 95

'Et iubet ex merito scire, quid iste velit.'

Scimus, et utemur violento fortiter ense;

Pectoribus condam dona paterna meis.

← Önceki Şiir 11 · 5 / 7 Sonraki →

nav.navigate

Symposion Agora CAT Silenos Khaire Kerameikos Publications Angelos Keryks Skolia nav.sepet nav.docs

nav.identity

common.settings

common.language

TR EN

common.theme