Şiir 10
Corpus, ut inpulsae segetes aquilonibus, horret,
Litteraque articulo pressa tremente labat.
140
Non te per meritum, quoniam male cessit, adoro;
Debita sit facto gratia nulla meo.
Sed ne poena quidem! si non ego causa salutis,
Non tamen est, cur sis tu mihi causa necis.
Has tibi plangendo lugubria pectora lassas
145
Infelix tendo trans freta lata manus;
Hos tibi — qui superant — ostendo maesta capillos!
Per lacrimas oro, quas tua facta movent —
Flecte ratem, Theseu, versoque relabere velo!
Si prius occidero, tu tamen ossa feres!
150
