Thesauros Literature elegy Epistulae

Epistulae

Epistulae Ovid 43 B.C.-17 or 18 A.D

Şiir 10

 
Ergo ego nec lacrimas matris moritura videbo,
 
Nec, mea qui digitis lumina condat, erit? 120
 
Spiritus infelix peregrinas ibit in auras,
 
Nec positos artus unguet amica manus?
 
Ossa superstabunt volucres inhumata marinae?
 
Haec sunt officiis digna sepulcra meis?
 
Ibis Cecropios portus patriaque receptus, 125
 
Cum steteris turbae celsus in ore tuae
 
Et bene narraris letum taurique virique
 
Sectaque per dubias saxea tecta vias,
 
Me quoque narrato sola tellure relictam!
 
Non ego sum titulis subripienda tuis. 130
 
Nec pater est Aegeus, nec tu Pittheidos Aethrae
 
Filius; auctores saxa fretumque tui!
 
Di facerent, ut me summa de puppe videres;
 
Movisset vultus maesta figura tuos!
 
Nunc quoque non oculis, sed, qua potes, adspice mente 135
 
Haerentem scopulo, quem vaga pulsat aqua.
 
Adspice demissos lugentis more capillos
 
Et tunicas lacrimis sicut ab imbre gravis.
← Önceki Şiir 10 · 7 / 8 Sonraki →

nav.navigate

nav.identity

common.settings

common.language
TR EN
common.theme