Şiir 8
Fors me sermoni testem dedit; illa monebat
Talia — me duplices occuluere fores:
'Scis here te, mea lux, iuveni placuisse beato?
Haesit et in vultu constitit usque tuo.
Et cur non placeas? nulli tua forma secunda est;
25
Me miseram, dignus corpore cultus abest!
Tam felix esses quam formosissima, vellem —
Non ego, te facta divite, pauper ero.
Stella tibi oppositi nocuit contraria Martis.
Mars abiit; signo nunc Venus apta suo.
30
Prosit ut adveniens, en adspice! dives amator
Te cupiit; curae, quid tibi desit, habet.
Est etiam facies, qua se tibi conparet, illi;
Si te non emptam vellet, emendus erat.'
Erubuit. 'decet alba quidem pudor ora, sed iste,
35
Si simules, prodest; verus obesse solet.
Cum bene deiectis gremium spectabis ocellis,
Quantum quisque ferat, respiciendus erit.
Forsitan inmundae Tatio regnante Sabinae
Noluerint habiles pluribus esse viris;
40