Şiir 6
Ianitor — indignum! — dura religate catena,
Difficilem moto cardine pande forem!
Quod precor, exiguum est — aditu fac ianua parvo
Obliquum capiat semiadaperta latus.
Longus amor tales corpus tenuavit in usus
5
Aptaque subducto pondere membra dedit.
Ille per excubias custodum leniter ire
Monstrat: inoffensos derigit ille pedes.
At quondam noctem simulacraque vana timebam;
Mirabar, tenebris quisquis iturus erat.
10
Risit, ut audirem, tenera cum matre Cupido
Et leviter 'fies tu quoque fortis' ait.
Nec mora, venit amor — non umbras nocte volantis,
Non timeo strictas in mea fata manus.
Te nimium lentum timeo, tibi blandior uni;
15
Tu, me quo possis perdere, fulmen habes.
Adspice — uti videas, inmitia claustra relaxa —
Uda sit ut lacrimis ianua facta meis!
Certe ego, cum posita stares ad verbera veste,
Ad dominam pro te verba tremente tuli.
20