Thesauros Literature elegy Amores

Amores

Amores Ovid 43 B.C.-17 or 18 A.D

Şiir 9

 
Tene, sacer vates, flammae rapuere rogales
 
Pectoribus pasci nec timuere tuis?
 
Aurea sanctorum potuissent templa deorum
 
Urere, quae tantum sustinuere nefas!
 
Avertit vultus, Erycis quae possidet arces; 45
 
Sunt quoque, qui lacrimas continuisse negant.
 
Sed tamen hoc melius, quam si Phaeacia tellus
 
Ignotum vili supposuisset humo.
 
Hinc certe madidos fugientis pressit ocellos
 
Mater et in cineres ultima dona tulit; 50
 
Hinc soror in partem misera cum matre doloris
 
Venit inornatas dilaniata comas,
 
Cumque tuis sua iunxerunt Nemesisque priorque
 
Oscula nec solos destituere rogos.
 
Delia discedens 'felicius' inquit 'amata 55
 
Sum tibi; vixisti, dum tuus ignis eram.'
 
Cui Nemesis 'quid' ait 'tibi sunt mea damna dolori?
 
Me tenuit moriens deficiente manu.'
 
Si tamen e nobis aliquid nisi nomen et umbra
 
Restat, in Elysia valle Tibullus erit. 60
← Önceki Şiir 9 · 3 / 4 Sonraki →

nav.navigate

nav.identity

common.settings

common.language
TR EN
common.theme