Amores

←

Amores Ovid 43 B.C.-17 or 18 A.D

Bölümler

Şiir ep 1–4 Şiir 1 1–30 Şiir 2 1–52 Şiir 3 1–26 Şiir 4 1–70 Şiir 5 1–26 Şiir 6 1–74 Şiir 7 1–68 Şiir 8 1–114 Şiir 9 1–46 Şiir 10 1–64 Şiir 11 1–28 Şiir 12 1–30 Şiir 13 1–48 Şiir 14 1–56 Şiir 15 1–42 Şiir 1 1–38 Şiir 2 1–66 Şiir 3 1–18 Şiir 4 1–48 Şiir 5 1–62 Şiir 6 1–62 Şiir 7 1–28 Şiir 8 1–28 Şiir 9a 1–24 Şiir 9b 25–54 Şiir 10 1–38 Şiir 11 1–56 Şiir 12 1–28 Şiir 13 1–28 Şiir 14 1–44 Şiir 15 1–28 Şiir 16 1–52 Şiir 17 1–34 Şiir 18 1–40 Şiir 19 1–60 Şiir 1 1–70 Şiir 2 1–84 Şiir 3 1–48 Şiir 4 1–48 Şiir 5 1–46 Şiir 6 1–106 Şiir 7 1–84 Şiir 8 1–66 Şiir 9 1–68 Şiir 10 1–48 Şiir 11a 1–32 Şiir 11b 1–52 Şiir 12 1–44 Şiir 13 1–36 Şiir 14 1–50 Şiir 15 1–20

İngilizce Latince

Şiir 9

Memnona si mater, mater ploravit Achillem,

Et tangunt magnas tristia fata deas,

Flebilis indignos, Elegia, solve capillos!

A, nimis ex vero nunc tibi nomen erit! —

Ille tui vates operis, tua fama, Tibullus 5

Ardet in extructo, corpus inane, rogo.

Ecce, puer Veneris fert eversamque pharetram

Et fractos arcus et sine luce facem;

Adspice, demissis ut eat miserabilis alis

Pectoraque infesta tundat aperta manu! 10

Excipiunt lacrimas sparsi per colla capilli,

Oraque singultu concutiente sonant.

Fratris in Aeneae sic illum funere dicunt

Egressum tectis, pulcher Iule, tuis;

Nec minus est confusa Venus moriente Tibullo, 15

Quam iuveni rupit cum ferus inguen aper.

At sacri vates et divum cura vocamur;

Sunt etiam qui nos numen habere putent.

Scilicet omne sacrum mors inportuna profanat,

Omnibus obscuras inicit illa manus! 20

← Önceki bölüm Şiir 9 · 1 / 4 Sonraki →

nav.navigate

Symposion Agora CAT Silenos Khaire Kerameikos Publications Angelos Keryks Skolia nav.sepet nav.docs

nav.identity

common.settings

common.language

TR EN

common.theme