Şiir 4
Dure vir, inposito tenerae custode puellae
Nil agis; ingenio est quaeque tuenda suo.
Siqua metu dempto casta est, ea denique casta est;
Quae, quia non liceat, non facit, illa facit!
Ut iam servaris bene corpus, adultera mens est;
5
Nec custodiri, ne velit, ulla potest.
Nec corpus servare potes, licet omnia claudas;
Omnibus exclusis intus adulter erit.
Cui peccare licet, peccat minus; ipsa potestas
Semina nequitiae languidiora facit.
10
Desine, crede mihi, vitia inritare vetando;
Obsequio vinces aptius illa tuo.
Vidi ego nuper equum contra sua vincla tenacem
Ore reluctanti fulminis ire modo;
Constitit ut primum concessas sensit habenas
15
Frenaque in effusa laxa iacere iuba!
Nitimur in vetitum semper cupimusque negata;
Sic interdictis imminet aeger aquis.
Centum fronte oculos, centum cervice gerebat
Argus — et hos unus saepe fefellit Amor;
20