Thesauros Literature elegy Elegiae

Elegiae

Elegiae Tibullus

Şiir 7

 
Valgius: aeterno propior non alter Homero. 180
 
Languida non noster peragit labor otia, quamuis
 
Fortuna, ut mos est illi, me aduersa fatiget.
 
Nam mihi, cum magnis opibus domus alta niteret,
 
cui fuerant flaui ditantes ordine sulci
 
horrea fecundas ad deficientia messis, 185
 
cuique pecus denso pascebant agmine colles,
 
et domino satis et nimium furique lupoque,
 
nunc desiderium superest: nam cura nouatur,
 
cum memor ante actos semper dolor admonet annos.
 
Sed licet asperiora cadant spolierque relictis, 190
 
non te deficient nostrae memorare camenae.
 
Nec solum tibi Pierii tribuentur honores:
 
pro te uel rapidas ausim maris ire per undas,
 
aduersis hiberna licet tumeant freta uentis,
 
pro te uel densis solus subsistere turmis 195
 
uel paruum Aetnaeae corpus committere flammae.
 
Sum quodcumque, tuum est. Nostri si paruula cura
 
sit tibi, quanta libet, si sit modo, non mihi regna
 
Lydia, non magni potior sit fama Gylippi,
← Önceki Şiir 7 · 10 / 11 Sonraki →

nav.navigate

nav.identity

common.settings

common.language
TR EN
common.theme