Thesauros Literature elegy Elegiae

Elegiae

Elegiae Tibullus

Şiir 2

 
Cantibus aut herbis solvere posse meos,
 
Et me lustravit taedis, et nocte serena
 
Concidit ad magicos hostia pulla deos.
 
Non ego, totus abesset amor, sed mutuus esset, 65
 
Orabam, nec te posse carere velim.
 
Ferreus ille fuit, qui, te cum posset habere,
 
Maluerit praedas stultus et arma sequi.
 
Ille licet Cilicum victas agat ante catervas,
 
Ponat et in capto Martia castra solo, 70
 
Totus et argento contextus, totus et auro
 
Insideat celeri conspiciendus equo,
 
Ipse boves mea si tecum modo Delia possim
 
Iungere et in solito pascere monte pecus,
 
Et te, dum liceat, teneris retinere lacertis, 75
 
Mollis et inculta sit mihi somnus humo.
 
Quid Tyrio recubare toro sine amore secundo
 
Prodest, cum fletu nox vigilanda venit?
 
Nam neque tum plumae nec stragula picta soporem
 
Nec sonitus placidae ducere posset aquae. 80
 
Num Veneris magnae violavi numina verbo,
← Önceki Şiir 2 · 4 / 5 Sonraki →

nav.navigate

nav.identity

common.settings

common.language
TR EN
common.theme