Thesauros Literature elegy Elegiae

Elegiae

Elegiae Tibullus

Şiir 2

 
Dicamus bona uerba: uenit Natalis ad aras:
 
quisquis ades, lingua, uir mulierque, faue.
 
urantur pia tura focis, urantur odores
 
quos tener e terra diuite mittit Arabs.
 
ipse suos Genius adsit uisurus honores, 5
 
cui decorent sanctas mollia serta comas.
 
illius puro destillent tempora nardo,
 
atque satur libo sit madeatque mero,
 
adnuat et, Cornute, tibi, quodcumque rogabis.
 
en age (quid cessas? adnuit ille) roga. 10
 
auguror, uxoris fidos optabis amores:
 
iam reor hoc ipsos edidicisse deos.
 
nec tibi malueris, totum quaecumque per orbem
 
fortis arat ualido rusticus arua boue,
 
nec tibi, gemmarum quidquid felicibus Indis 15
 
nascitur, Eoi qua maris unda rubet.
 
uota cadunt: utinam strepitantibus aduolet alis
 
flauaque coniugio uincula portet Amor,
 
uincula quae maneant semper dum tarda senectus
 
inducat rugas inficiatque comas. 20
← Önceki bölüm Şiir 2 · 1 / 2 Sonraki →

nav.navigate

nav.identity

common.settings

common.language
TR EN
common.theme