Kitap 5
lac dabat illa deo. sed fregit in arbore cornu
truncaque dimidia parte decoris erat.
sustulit hoc nymphe cinxitque recentibus herbis
et plenum pomis ad Iovis ora tulit.
ille ubi res caeli tenuit solioque paterno
125
sedit, et invicto nil Iove maius erat,
sidera nutricem, nutricis fertile cornu
fecit, quod dominae nunc quoque nomen habet,
praestitibus Maiae Laribus videre Kalendae
aram constitui parvaque signa deum:
130
voverat illa quidem Curius: sed multa 1 vetustas
destruit, et saxo longa senecta nocet,
causa tamen positi fuerat cognominis illis,
quod praestant oculis omnia tuta suis.
stant quoque pro nobis et praesunt moenibus urbis
135
et sunt praesentes auxiliumque ferunt,
at canis ante pedes saxo fabricatus eodem
stabat: quae standi cum Lare causa fuit?
servat uterque domum, domino quoque fidus uterque:
compita grata deo, compita grata cani.
140
