Kitap 5
ritus erit veteris, nocturna Lemuria, sacri:
inferias tacitis manibus illa dabunt,
annus erat brevior, nec adhuc pia februa norant,
nec tu dux mensum, Iane biformis, eras:
iam tamen extincto cineri sua dona ferebant,
425
compositique nepos busta piabat avi.
mensis erat Maius, maiorum nomine dictus,
qui partem prisci nunc quoque moris habet,
nox ubi iam media est somnoque silentia praebet,
et canis et variae conticuistis aves,
430
ille memor veteris ritus timidusque deorum
surgit (habent gemini vincula nulla pedes)
signaque dat digitis medio cum pollice iunctis,
occurrat tacito ne levis umbra sibi.
cumque manus puras fontana perluit unda,
435
vertitur et nigras accipit ante fabas
aversusque iacit; sed dum iacit, ‘haec ego mitto,
his’ inquit redimo meque meosque fabis.
hoc novies dicit nec respicit: umbra putatur
colligere et nullo terga vidente sequi.
440
