Kitap 4
Nox abiit, oriturque Aurora. Parilia 1 poscor:
non poscor frustra, si favet alma Pales,
alma Pales, faveas pastoria sacra canenti,
prosequor officio si tua festa meo.
certe ego de vitulo cinerem stipulasque fabalis
725
saepe tuli plena, februa casta, manu:
certe ego transilui positas ter in ordine flammas,
udaque roratas laurea misit aquas,
mota dea est operique favet: navalibus exit
puppis, habent ventos iam mea vela suos.
730
i, pete virginea, populus, suffimen ab ara:
Vesta dabit, Vestae munere purus eris.
sanguis equi suffimen erit vitulique favilla,
tertia res durae culmen inane fabae.
pastor, oves saturas ad prima crepuscula lustra:
735
unda prius spargat, virgaque verrat humum,
frondibus et fixis decorentur ovilia ramis,
et tegat ornatas longa corona fores.
caerulei fiant puro de sulphure fumi,
tactaque fumanti sulphure balet ovis.
740