Kitap 4
Hadriacumque patens late bimaremque Corinthum:
sic venit ad portus, Attica terra, tuos.
hic primum sedit gelido maestissima saxo:
illud Cecropidae nunc quoque triste vocant.
sub Iove duravit multis inmota diebus,
505
et lunae patiens et pluvialis aquae,
fors sua cuique loco est: quod nunc Cerialis Eleusin
dicitur, hoc Celei rura fuere senis.
ille domum glandes excussaque mora rubetis
portat et arsuris arida ligna focis.
510
filia parva duas redigebat monte capellas,
et tener in cunis filius aeger erat.
mater! ait virgo (mota est dea nomine matris)
quid facis in solis incomitata locis?
restitit et senior, quamvis onus urget, et orat,
515
tecta suae subeat quantulacumque casae.
illa negat, simularat anum mitraque capillos
presserat. instanti talia dicta refert:
‘sospes eas semperque parens! mihi filia rapta est.
heu, melior quanto sors tua sorte mea est!’
520
