Kitap 3
‘Iuppiter huc veniet, valida perductus ab arte.
nubila promissi Styx mihi testis erit.’
emissi laqueis quid agant, quae carmina dicant,
quaque trahant superis sedibus arte Iovem,
scire nefas homini: nobis concessa canentur
325
quaeque pio dici vatis ab ore licet,
eliciunt caelo te, Iuppiter, unde minores
nunc quoque te celebrant Eliciumque vocant,
constat Aventinae tremuisse cacumina silvae,
terraque subsedit pondere pressa Iovis,
330
corda micant regis, totoque e corpore sanguis
fugit, et hirsutae deriguere comae,
ut rediit animus, da certa piamina dixit
‘fulminis, altorum rexque paterque deum,
si tua contigimus manibus donaria puris,
335
hoc quoque, quod petitur, si pia lingua rogat.’
adnuit oranti, sed verum ambage remota
abdidit et dubio terruit ore virum.
caede caput dixit: cui rex parebimus, inquit
caedenda est hortis eruta caepa meis.
340
