Kitap 2
scilicet ut posses olim tu, Maxime, nasci,
cui res cunctando restituenda foret.
Continuata loco tria sidera, Corvus et Anguis
et medius Crater inter utrumque iacet.
Idibus illa latent, oriuntur nocte sequenti,
245
quae tibi cur tria sint tam sociata, canam,
forte Iovi Phoebus festum sollemne parabat
(non faciet longas fabula nostra moras):
i, mea dixit ‘avis, ne quid pia sacra moretur,
et tenuem vivis fontibus adfer aquam.’
250
corvus inauratum pedibus cratera recurvis
tollit et aerium pervolat altus iter.
stabat adhuc duris ficus densissima pomis:
temptat eam rostro; non erat apta legi.
inmemor imperii sedisse sub arbore fertur,
255
dum fierent tarda dulcia poma mora.
iamque satur nigris longum rapit unguibus hydrum
ad dominumque redit Actaque verba refert:
‘hic mihi causa morae, vivarum obsessor aquarum:
hic tenuit fontes officiumque meum.’
260
