Metin
οὐρὴν καὶ Ποταμοῖο παρηορίαι σκιόωνται·
600
δύνει δʼ Ἱππείη κεφαλή, δύνει δὲ καὶ αὐχήν.
ἀντέλλει δʼ Ὕδρη μὲν ἐπὶ πλέον ἄχρι παρʼ αὐτὸν
κρητῆρα, φθάμενος δὲ Κύων πόδας αἴνυται ἄλλους,
ἕλκων ἐξόπιθεν πρύμνην πολυτειρέος Ἀργοῦς.
ἡ δὲ θέει γαίης ἱστὸν διχόωσα κατʼ αὐτόν,
605
παρθένος ἦμος ἅπασα περαιόθεν ἄρτι γένηται.
Οὐδʼ ἄν ἐπερχόμεναι χηλαὶ, καὶ λεπτὰ φάουσαι,
ἄφραστοι παρίοιεν, ἐπεὶ μέγα σῆμα Βοώτης
ἀθρόος ἀντέλλει βεβολημένος Ἀρκτούροιο.
Ἀργὼ δʼ εὖ εὖ Hipparch. cod. L ii. 2. 42. Cf. Cic. Arat. 396 Totaque iam supera fulgens prolabitur Argo; German. 617 Celsaque puppis habet; Avien. 1133 iam celso Thessala puppis Aethere subvehitur; οὐ ACM and schol. μάλα πᾶσα μετήορος ἔσσεται ἤδη·
610
ἀλλʼ Ὕδρη, κέχυται γὰρ ἐν οὐρανῷ ἤλιθα πολλή,
οὐρῆς ἂν δεύοιτο. μόνην δʼ ἐπὶ Χηλαὶ ἄγουσιν
δεινὸν ἐφεστηῶτʼ Ὀφιουχέα· τοῦ ἔπειτα 613: A; om. CM.
δεξιτερὴν κνήμην αὐτῆς ἐπιγουνίδος ἄχρις
αἰεὶ Γνύξ, αἰεὶ δὲ Λύρῃ παραπεπτηῶτος,
615
ὅντινα τοῦτον ἄϊστον ὑπουρανίων εἰδώλων
ἀμφότερον δύνοντα καὶ ἐξ ἑτέρης ἀνιόντα
πολλάκις αὐτονυχεὶ θηεύμεθα. τοῦ μὲν ἄρʼ οἴη
κνήμη σὺν Χηλῇσι φαείνεται ἀμφοτέρῃσιν·
