Perde 1
[Textpart 3]
sed eríle scelus me sóllicitat, eiús me impietas mále habet.
Palaestra
ís navem atque ómnia pérdidit ín mari:
haéc bonorum éius sunt réliquiae; étiam quae simul
200
vécta mecum ín scaphast, éxcidit. égo nunc sola sum.
quaé mihi sí foret sálva saltém, labor
lénior ésset hic mi éius opera.
nunc quám spem aut opem aút consilí quid capéssam?
ita híc sola sólis locis compotita sum.
205
hic sáxa sunt, hic máre sonat,
neque quísquam homo mihi obviám venit.
hóc quod indúta sum, summae opes óppido,
néc cibo néc loco técta quo sím scio:
quaé mihist spés, qua me vívere velim?
néc loci gnára sum, néc vidi aut híc fui.
210
sáltem aliquém velim quí mihi ex hís locis
aút viam aut sémitam mónstret, ita nunc
hác an illác eam, incérta sum cónsili;
néc prope usquam híc quidem cúltum agrum cónspicor.
álgor, errór, pavor, me ómnia tenent.
215
haéc parentés mei haud scítis miseri,
