Thesauros Literature Comedy Poenulus

Poenulus

Poenulus Plautus, Titus Maccius

Perde 5

[Textpart 7]
Bellum hominem, quem noveris.
Antamonides
Leno, rapacem te esse semper credidi, 1385
 
verúm etiam furacem qui norunt magis.
Lycvs
Accedam. per ego tua te genua óbsecro
 
et hunc, cognatum quem tuom esse intellego:
 
quando boni estis, ut bonos facere addecet
 
faciatis, vestro subveniatis supplici. 1390
 
iam pridem equidem istas scivi ésse liberas
 
et exspectabam, si qui eas ássereret manu.
 
nam non meae sunt prosum. tum autem aurum tuom
 
reddam, quod apud me est, et iusiurandum dabo,
 
me malitiose nil fecisse, Agorastocles. 1395
Agorastocles
Quid mihi par facere sit, ego mecum consulam.
 
omitte genua.
Lycvs
Mitto, si ita sententia est.
Antamonides
Heús tu leno.
Lycvs
Quid lenonem vis inter negotium?
Antamonides
Vt minam mi argenti reddas, prius quam in nervom abducere.
Lycvs
Di meliora faxint. 1400
Antamonides
Sic est: hodie cenabis toris. 1400
← Önceki Perde 5 · 30 / 32 Sonraki →

nav.navigate

nav.identity

common.settings

common.language
TR EN
common.theme