Perde 2
[Textpart 2]
tam mihi quam illi libertatem hostilis eripuit manus,
Tyndarvs
tam ille apud nos servit, quam ego nunc hic apud te servio.
est profecto deus, qui quae nos gerimus auditque et videt:
is, uti tu me hic habueris, proinde illum illic curaverit;
bene merenti bene profuerit, male merenti par erit.
315
quam tu filium tuom, tam páter me meus desiderat.
Hegio
Memini ego istuc. sed faterin eadem quae hic fassust mihi?
Tyndarvs
Ego patri meo esse fateor summas divitias domi
meque summo genere gnatum. sed te optestor, Hegio,
ne tuom animum avariorem faxint divitiae meae:
320
ne patri, tam étsi sum unicus, decere videatur magis,
me saturum servire apud te sumptu et vestitu tuo
potius quam illi, ubi minime honestumst, mendicantem vivere.
Hegio
Ego virtute deum et maiorum nostrum dives sum satis.
non ego ómnino lucrum omne esse utile homini existimo:
325
scio ego, multos iam lucrum lutulentos homines reddidit;
est etiam ubi profecto damnum praestet facere quam lucrum.
odi ego aurum: multa multis saepe suasit perperam.
nunc hoc animum advorte, ut ea quae sentio pariter scias.
filius meus illic apud vos servit captus Alide:
330
