Perde 4
[Textpart 1]
Ita me Di ament, quantum ego illum vidi, nonnihil timeo misera
DORIAS
Ne quam ille hodie insanus turbam faciat, aut vim Thaidi.
615
Nam postquam iste advenit Chremes adolescens, frater virginis,
Militem rogat ut illum admitti iubeat: ille continuo irasci,
Neque negare audere: Thais porro instare ut hominem invitet.
Id faciebat retinendi illius causa, quia illa quae cupiebat
De sorore eius indicare ad eam rem tempus non erat.
620
Invitat tristis; mansit: ibi illa cum illo sermonem occipit.
Miles vero sibi putare adductum ante oculos aemulum:
Voluit facere contra huic aegre. Heus! inquit, puer, Pamphilam
Arcesse, ut delectet hic nos. Illa exclamat, Minime gentium!
In convivium illam? Miles tendere: inde ad iurgium.
625
Interea aurum sibi clam mulier demit; dat mihi ut auferam.
Hoc est signi; ubi primum poterit se illinc subducet, scio.
[Textpart 2]
Dum rus eo coepi egomet mecum inter vias,
PHAEDRIA
Ita ut fit ubi quid in animo est molestiae,
Aliam rem ex alia cogitare, et ea omnia in
630
Peiorem partem. Quid opus est verbis? dum haec puto
Praeterii imprudens villam: longe iam abieram
Cum sensi: redeo rursum, male vero me habens.
