Perde 1
[Textpart 2]
Atque etiam nunc tempus est.
CLITIPHO
Cave faxis: non opus est, pater.
CLITIPHO
Quia enim incertum est etiam, quid se faciat. Modo venit;
Timet omnia, patris iram et animum amicae se erga ut siet suae:
Eam misere amat: propter eam haec turba atque abitio evenit.
190
CLITIPHO
Nunc servulum ad eam in urbem misit, et ego nostrum una Syrum.
CLITIPHO
Quid ille? miserum se esse.
CHREMES
Miserum? quem minus crederes?
Quid reliqui est quin habeat quae quidem in homine dicuntur bona;
Parentes, patriam incolumem, amicos, genus, cognatos, divitias?
Atque haec perinde sunt ut illius animus qui ea possidet:
195
Qui uti scit ei bona; illi qui non utitur recte mala.
CLITIPHO
Immo ille fuit senex importunus semper: et nunc nihil magis
Vereor quam ne quid in illum iratus plus satis faxit, pater.
CHREMES
Illene? sed reprimam me: nam in metu esse hunc illi est utile.
CLITIPHO
Quid tute tecum?
200
CHREMES
Dicam: ut ut erat, mansum tamen oportuit.
200
