Perde 1
[Textpart 1]
Tractare; sed vi, et via pervulgata patrum.
MENEDEMUS
Quotidie accusabam. Hem, tibine haec diutius
Licere speras facere me vivo patre,
Amicam ut habeas prope iam in uxoris loco?
Erras, si id credis, et me ignoras, Clinia.
105
Ego te meum esse dici tantisper volo,
Dum, quod te dignum est, facies: sed si id non facis,
Ego quod me in te sit facere dignum invenero.
Nulla adeo ex re istuc fit nisi ex nimio otio.
Ego istuc aetatis non amori operam dabam,
110
Sed in Asiam hinc abii propter pauperiem; atque ibi
Simul rem, et belli gloriam armis repperi.
Postremo adeo res rediit: adolescentulus,
Saepe eadem et graviter audiendo victus est,
Et aetate putavit me et benevolentia
115
Plus scire et providere quam se ipsum sibi.
In Asiam ad regem militatum abiit, Chreme.
MENEDEMUS
Clam me profectus, menses tres abest.
CHREMES
Ambo accusandi; etsi illud inceptum tamen
