Perde 1
[Textpart 5]
Tot me impediunt curae, quae meum animum divorsae trahunt,
260
PAMPHILUS
Amor, misericordia huius, nuptiarum sollicitatio,
Tum patris pudor qui me tam leni passus animo est usque adhuc
Quae meo quomque animo libitum est facere. Eine ego ut advorser? hei mihi!
MYSIS
Misera timeo incertum hoc quorsum accidat.
Sed nunc peropus est, aut hunc cum ipsa, aut me aliquid de illa adversum hunc loqui.
265
Dum in dubio est animus, paulo momento huc vel illuc impellitur.
PAMPHILUS
Quis hic loquitur? Mysis? salve.
Laborat e dolore; atque ex hoc misera sollicita est, diem
Quia olim in hunc sunt constitutae nuptiae: tum autem hoc timet,
PAMPHILUS
Hem, egone istuc conari queam?
270
Ego propter me illam decipi miseram sinam
Quae mihi suum animum atque omnem vitam credidit,
Quam ego animo egregie caram pro uxore habuerim?
Bene et pudice eius doctum atque eductum sinam
