Epeisodion 2
Καρίων
ἐν τοῖς λεγομένοις εἴσει τάχα.
Γυνή
πέραινε τοίνυν ὅ τι λέγεις ἀνύσας ποτέ.
Καρίων
ἄκουε τοίνυν, ὡς ἐγὼ τὰ πράγματα
ἐκ τῶν ποδῶν ἐς τὴν κεφαλήν σοι πάντʼ ἐρῶ.
650
Γυνή
μὴ δῆτʼ ἔμοιγʼ ἐς τὴν κεφαλήν.
Γυνή
μὴ μὲν οὖν τὰ πράγματα.
Καρίων
ὡς γὰρ τάχιστʼ ἀφικόμεθα πρὸς τὸν θεὸν
ἄγοντες ἄνδρα τότε μὲν ἀθλιώτατον
νῦν δʼ εἴ τινʼ ἄλλον μακάριον κεὐδαίμονα,
655
πρῶτον μὲν αὐτὸν ἐπὶ θάλατταν ἤγομεν,
Γυνή
νὴ Δίʼ εὐδαίμων ἄρʼ ἦν
ἀνὴρ γέρων ψυχρᾷ θαλάττῃ λούμενος.
Καρίων
ἔπειτα πρὸς τὸ τέμενος ᾖμεν τοῦ θεοῦ.
ἐπεὶ δὲ βωμῷ πόπανα καὶ προθύματα
660
καθωσιώθη πέλανος Ἡφαίστου φλογί,
κατεκλίναμεν τὸν Πλοῦτον, ὥσπερ εἰκὸς ἦν·
