Prologos
Βλεψίδημος
μή νυν διάτριβʼ ἀλλʼ ἄνυε πράττων ἕν γέ τι.
Πενία
ὦ θερμὸν ἔργον κἀνόσιον καὶ παράνομον
415
τολμῶντε δρᾶν ἀνθρωπαρίω κακοδαίμονε—
ποῖ ποῖ; τί φεύγετον; οὐ μενεῖτον;
Πενία
ἐγὼ γὰρ ὑμᾶς ἐξολῶ κακοὺς κακῶς·
τόλμημα γὰρ τολμᾶτον οὐκ ἀνασχετόν,
ἀλλʼ οἷον οὐδεὶς ἄλλος οὐδεπώποτε
420
οὔτε θεὸς οὔτʼ ἄνθρωπος· ὥστʼ ἀπολώλατον.
Χρεμύλος
σὺ δʼ εἶ τίς; ὠχρὰ μὲν γὰρ εἶναί μοι δοκεῖς.
Βλεψίδημος
ἴσως Ἐρινύς ἐστιν ἐκ τραγῳδίας·
βλέπει γέ τοι μανικόν τι καὶ τραγῳδικόν.
Χρεμύλος
ἀλλʼ οὐκ ἔχει γὰρ δᾷδας.
425
Βλεψίδημος
οὐκοῦν κλαύσεται.
425
Πενία
ὄιεσθε δʼ εἶναι τίνα με;
ἢ λεκιθόπωλιν. οὐ γὰρ ἂν τοσουτονὶ
