Prologos
[Agon]
τότε νοστήσεις· νῦν δὲ φθείρου.
610
Χρεμύλος
κρεῖττον γάρ μοι πλουτεῖν ἐστίν,
σὲ δʼ ἐᾶν κλάειν μακρὰ τὴν κεφαλήν.
Βλεψίδημος
νὴ Δίʼ ἐγὼ γοῦν ἐθέλω πλουτῶν
εὐωχεῖσθαι μετὰ τῶν παίδων
τῆς τε γυναικός, καὶ λουσάμενος
615
λιπαρὸς χωρῶν ἐκ βαλανείου
καὶ τῆς Πενίας καταπαρδεῖν.