Stasimon 2
[Lyric-Scene 2]
οὐχ ἥκει μοὐταῖρος·
Νεᾶνις
μόνη δʼ αὐτοῦ λείπομʼ· ἡ
βέβηκε· †καὶ τἄλλʼ οὐδὲν μετὰ ταῦτα δεῖ λέγειν†.
915
ἀλλʼ ὦ μαῖʼ ἱκετεύομαι, κάλει
915
σαυτῆς κατόναιʼ, ἀντιβολῶ σε.
Γραῦς Α
ἤδη τὸν ἀπʼ Ἰωνίας
δοκεῖς δέ μοι καὶ λάβδα κατὰ τοὺς Λεσβίους.
920
ἀλλʼ οὐκ ἄν ποθʼ ὑφαρπάσαιο
τἀμὰ παίγνια· τὴν δʼ ἐμὴν
ὥραν οὐκ ἀπολεῖς οὐδʼ ἀπολήψει.
Νεᾶνις
ᾆδʼ ὁπόσα βούλει καὶ παράκυφθʼ ὥσπερ γαλῆ·
οὐδεὶς γὰρ ὡς σὲ πρότερον εἴσεισʼ ἀντʼ ἐμοῦ.
925
Γραῦς Α
οὔκουν ἐπʼ ἐκφοράν γε.
Νεᾶνις
καινόν γʼ ὦ σαπρά.
