Prologos
Χρέμης
πλεῖστος ἀνθρώπων ὄχλος,
ὅσος οὐδεπώποτʼ ἦλθʼ ἁθρόος ἐς τὴν πύκνα.
καὶ δῆτα πάντες σκυτοτόμοις ᾐκάζομεν
385
ὁρῶντες αὐτούς. οὐ γὰρ ἀλλʼ ὑπερφυῶς
ὡς λευκοπληθὴς ἦν ἰδεῖν ἡκκλησία·
ὥστʼ οὐκ ἔλαβον οὔτʼ αὐτὸς οὔτʼ ἄλλοι συχνοί.
Βλέπυρος
οὐδʼ ἄρʼ ἂν ἐγὼ λάβοιμι νῦν ἐλθών;
οὐδʼ εἰ μὰ Δία τότʼ ἦλθες ὅτε τὸ δεύτερον
390
Ἀντίλοχʼ ἀποίμωξόν με τοῦ τριωβόλου
τὸν ζῶντα μᾶλλον. τἀμὰ γὰρ διοίχεται.
ἀτὰρ τί τὸ πρᾶγμʼ ἦν, ὅτι τοσοῦτον χρῆμʼ ὄχλου
οὕτως ἐν ὥρᾳ ξυνελέγη;
395
Χρέμης
τί δʼ ἄλλο γʼ ἢ
395
ἔδοξε τοῖς πρυτάνεσι περὶ σωτηρίας
γνώμας καθεῖναι τῆς πόλεως; κᾆτʼ εὐθέως
πρῶτος Νεοκλείδης ὁ γλάμων παρείρπυσεν.
κἄπειθʼ ὁ δῆμος ἀναβοᾷ πόσον δοκεῖς,
