Prologos
Βλέπυρος
οἶδεν τί πρωκτὸς βούλεται χεζητιῶν.
ὦ πότνιʼ Εἰλείθυια μή με περιίδῃς
διαρραγέντα μηδὲ βεβαλανωμένον,
370
ἵνα μὴ γένωμαι σκωραμὶς κωμῳδική.
Χρέμης
οὗτος τί ποιεῖς; οὔτι που χέζεις;
οὐ δῆτʼ ἔτι γε μὰ τὸν Δίʼ, ἀλλʼ ἀνίσταμαι.
Χρέμης
τὸ τῆς γυναικὸς δʼ ἀμπέχει χιτώνιον;
Βλέπυρος
ἐν τῷ σκότῳ γὰρ τοῦτʼ ἔτυχον ἔνδον λαβών.
375
Βλέπυρος
ἤδη λέλυται γάρ;
Χρέμης
νὴ Δίʼ ὄρθριον μὲν οὖν.
καὶ δῆτα πολὺν ἡ μίλτος ὦ Ζεῦ φίλτατε
γέλων παρέσχεν, ἣν προσέρραινον κύκλῳ.
Βλέπυρος
τὸ τριώβολον δῆτʼ ἔλαβες;
380
Χρέμης
εἰ γὰρ ὤφελον.
380
ἀλλʼ ὕστερος νῦν ἦλθον, ὥστʼ αἰσχύνομαι
μὰ τὸν Δίʼ οὐδένʼ ἄλλον ἢ τὸν θύλακον.
Βλέπυρος
τὸ δʼ αἴτιον τί;
