Stasimon 4
[Lyric-Scene]
λάλο καὶ κατάρατο γύναικο.
Εὐριπίδης
ὦ θεοὶ τίνʼ ἐς γῆν βαρβάρων ἀφίγμεθα
ταχεῖ πεδίλῳ; διὰ μέσου γὰρ αἰθέρος
τέμνων κέλευθον πόδα τίθημʼ ὑπόπτερον
1100
Περσεὺς πρὸς Ἄργος ναυστολῶν τὸ Γοργόνος
Τοξότης
τί λέγι; τὴ Γόργος πέρι
τὸ γραμματέο σὺ τὴ κεπαλή;
Τοξότης
Γόργο τοι κἀγὼ λέγι.
Εὐριπίδης
ἔα· τίνʼ ὄχθον τόνδʼ ὁρῶ καὶ παρθένον
1105
θεαῖς ὁμοίαν ναῦν ὅπως ὡρμισμένην;
Μνησίλοχος
ὦ ξένε κατοίκτιρόν με τὴν παναθλίαν,
Τοξότης
οὐκὶ μὶ λαλῆσι σύ;
κατάρατο τολμᾷς ἀποτανουμένη λαλᾷς;
Εὐριπίδης
ὦ παρθένʼ οἰκτίρω σὲ κρεμαμένην ὁρῶν.
1110
Τοξότης
οὐ παρτένʼ ἐστίν, ἀλλʼ ἀμαρτωλὴ γέρων
