Parodos
[Prologue]
ἀπόδυθι τουτὶ θοἰμάτιον.
ἀτὰρ τί μέλλεις δρᾶν μʼ;
215
Εὐριπίδης
ἀποξυρεῖν ταδί,
215
Μνησίλοχος
ἀλλὰ πρᾶττʼ, εἴ σοι δοκεῖ.
ἢ μὴʼ πιδοῦνʼ ἐμαυτὸν ὤφελόν ποτε.
Εὐριπίδης
Ἀγάθων σὺ μέντοι ξυροφορεῖς ἑκάστοτε,
χρῆσόν τί νυν ἡμῖν ξυρόν.
ἐντεῦθεν ἐκ τῆς ξυροδόκης.
220
Εὐριπίδης
γενναῖος εἶ.
220
κάθιξε· φύσα τὴν γνάθον τὴν δεξιάν.
Εὐριπίδης
τί κέκραγας; ἐμβαλῶ σοι πάτταλον,
Μνησίλοχος
ἀτταταῖ ἰατταταῖ.
Εὐριπίδης
οὗτος σὺ ποῖ θεῖς;
Μνησίλοχος
ἐς τὸ τῶν σεμνῶν θεῶν·
οὐ γὰρ μὰ τὴν Δήμητρά γʼ ἐνταυθοῖ μενῶ
225
