Stasimon 3
[Lyric-Scene]
θάγοντας οἰῶ τὸν ὀδόντα·
Χορὸς Λακεδαιμονίων
πολὺς δʼ ἀμφὶ τὰς γένυας ἀφρὸς † ἤνσει †,
πολὺς δʼ ἁμᾷ καττῶν σκελῶν ἀφρὸς ἵετο.
ἦν γὰρ τὤνδρες οὐκ ἐλάσσως
1260
ὡς συνέχῃς πολὺν ἁμὲ χρόνον.
1265
νῦν δʼ αὖ φιλία τʼ αἰὲς εὔπορος εἴη
καὶ τᾶν αἱμυλᾶν ἀλωπέκων παυσαίμεθα.
Ἀθηναῖος
ἄγε νυν ἐπειδὴ τἄλλα πεποίηται καλῶς,
ἀπάγεσθε ταύτας ὦ Λάκωνες, τάσδε τε
ὑμεῖς· ἀνὴρ δὲ παρὰ γυναῖκα καὶ γυνὴ
1275
στήτω παρʼ ἄνδρα, κᾆτʼ ἐπʼ ἀγαθαῖς συμφοραῖς
ὀρχησάμενοι θεοῖσιν εὐλαβώμεθα
τὸ λοιπὸν αὖθις μὴ ʼξαμαρτάνειν ἔτι.
