Stasimon 3
[Lyric-Scene 1]
τῶν γὰρ πατρῴων οὐδʼ ἀκαρῆ μέτεστί σοι
Πισθέταιρος
κατὰ τοὺς νόμους· νόθος γὰρ εἶ κοὐ γνήσιος.
1650
Ἡρακλῆς
ἐγὼ νόθος; τί λέγεις;
Πισθέταιρος
σὺ μέντοι νὴ Δία
ὤν γε ξένης γυναικός. ἢ πῶς ἄν ποτε
ἐπίκληρον εἶναι τὴν Ἀθηναίαν δοκεῖς,
οὖσαν θυγατέρʼ, ὄντων ἀδελφῶν γνησίων;
Ἡρακλῆς
τί δʼ ἢν ὁ πατὴρ ἐμοὶ διδῷ τὰ χρήματα
1655
Πισθέταιρος
ὁ νόμος αὐτὸν οὐκ ἐᾷ.
οὗτος ὁ Ποσειδῶν πρῶτος, ὃς ἐπαίρει σε νῦν,
ἀνθέξεταί σου τῶν πατρῴων χρημάτων
φάσκων ἀδελφὸς αὐτὸς εἶναι γνήσιος.
ἐρῶ δὲ δὴ καὶ τὸν Σόλωνός σοι νόμον·
1660
νόθῳ δὲ μὴ εἶναι ἀγχιστείαν παίδων ὄντων
γνησίων. ἐὰν δὲ παῖδες μὴ ὦσι γνήσιοι, τοῖς
1665
ἐγγυτάτω γένους μετεῖναι τῶν χρημάτων.
Ἡρακλῆς
ἐμοὶ δʼ ἄρʼ οὐδὲν τῶν πατρῴων χρημάτων
Πισθέταιρος
οὐ μέντοι μὰ Δία. λέξον δέ μοι,
